වීරයකුගේ නික්ම යාම වීරයකුගේ පැමිනීම

බියෙන් තැති ගත්
සමාජයක්
නිදහස් නිවහල්
රටක් බවට කරවූ
වීරයානෙනි ඔබට ආයුබෝවන්.....

වෛරය, දූෂණය
රජකරවූ සමාජයක්
මෛත්‍රියෙන් සනහාලන්නට
පැමිණි
වීරයානෙනි ඔබටද ආයුබෝවන්.........

නික්ම යාමට අවසරයි...

දෙනු මැන අවසර
නික්මී යන්නට මේ ලෝකයෙන්
පැතූ ලෝකය
බොදවී ගොස් හමාරය...
කිමද සිදු වූයේ....
අලුත් ලෝකයක් පතන්නට අවසරය..... 
එහෙත් මා ගන්ධබ්බයෙක් වුව හොත්......?
එහෙත් මා යායුතුමය.....
අවසරයි....
නික්ම යාමට අවසරයි...

බලාපොරොත්තුව.....

සිටිමි බලා
දෙනෙත් විඩා බරය
ගත දුක්බරය
නුඹද තැවුලෙන්ය

සිටිමි බලා....

ජීවිතය එනතුරා....

නුඹ දුර හන්දා.....

  

ගත දුර හන්දා...

සිත දුර හන්දා....

නෙතුද දුර හන්දා...

සිහින නොදකින හන්දා...

තනිකම හන්දා...

මතකය ඈත අතීතෙක හංගා...

විදිමි විදවමි....

නුඹයි... මමයි.... ඈතක හන්දා....

එනවාද.....? 

වස්සානය...... 

මේ ඇගෙයි..... මගෙයි.... 

කතන්දරය හින්දා.....

නුඹ සහ මම

මම නුඹෙන් දුරස් වෙලාදෝ....
ඇත්තද....?

ඇත්ත තමයි......
නුඹ දුරස් වෙලා මගෙන්......
ඇත්තටමද.....?

ඇත්ත නෙවෙයි......
එහෙනම්.....

නුඹ උන්නු මගේ ලෝකෙට
පුංචි රස්සාවක් රිංගලා......

අනේ...........

පාරමිතාව

හිතේ කවියක් ලියනවා ඔබ
ගගක් වී ගලනවා
ආදරේ මකරන්ද පුරවා
ඔබේ ආදරණීය ඇස් දෙක
ජීවිතේ නිවනවා.....

( පද: කුමාරතුංග-මැල්සිරිපුර )

නික්මනට පෙර.....

සමුදෙන්න ලගයි
නුඹට
අම්මේ සබරගමු.....

සිව් වසරක් පුරාවට
අපට සෙවණ දුන්නේ
නුඹයි.....

හැඩ දමා ජීවිතය
අපව හැඩ කලේ
නුඹයි....

සදා අපි නුඹට
ණයගැතියි
සබරගමු අම්මේ.....


ඉතින් ආයුබෝවන්........